15 Ocak 2010 Cuma

Defnenin dilinden

Bu ay gene karma aşı , pnömokok olmak için babam ve annaannemle birlikte sağlık ocağına gittik, annem çalıştığı için gelemedi maalesef ama ben biliyorum ki annemin aklı hep bendeydi. Biraz ağladım tabii, ne yapalım o kadar olacak artık. Annem ve babam benim için işlerinden izin aldılar ve aşı gecesi sabaha kadar ateşimi kontrol edip durdular ve tabiki her 4 saatte bir calpolü zorla içirdiler anlamıyorum ki nedir benim bu çektiğim aslında annemlerde üzülüyor aşı olacağım için ama bu senin sağlığın için deyip duruyorlar büyüklerin işine şimdiden çok karışmamak lazım vardır bir bildikleri mutlaka hem annem ve babam beni çok seviyor onlarda istemezler canım yansın..

Benim artık bir sürü oyuncağım var! Annem ne görse alıyor yakında odam oyuncakçı mağazasına dönecek ama benim en sevdiğim oyuncaklarım şarkı söyleyen arı mayam , viyak ciyak öten ördeğim ve kuzum , son olarak annemin yeni aldığı masal kitabım. Masal kitabı ama yan tarafındaki bölümden çeşit çeşit kuşlar ötüyor ben en çok güvercinin sesini seviyorum ama babam leyleği öttürürken hep bak bu senin annen diyor ben o kadar saf mıyım babacım diyorum bende içimden bu büyükler bir alem yaa:) Bazen ağlıyor olsam bile onların sesini duyunca susuyorum . Bu oyun süper!

Arkama bir yastık koysalar da televizyonu oturarak seyretsem böyle yatarak sırtım ağrıdı yat yat nereye kadar ya. Babam tv konusunda yanımda ne olcak ki izlesin diyor annem nedense karşı tv izlememe kızıp duruyor. Oturmayı çok seviyorum ama hala kendi başıma doğrulup oturamıyorum ama uzun süredir bunun egzersizlerine başladım yakında annemle babama sürpriz yapıp oturuvericem birgün görecekler zaten her hareketime gülüyorlar gaz çıkarıyorum gülüyorlar, ağlıyorum gülüyorlar , dudağımı büzüyorum ısırırım senin o dudağından deyip yine gülüyorlar bu büyüklere akıl sır erdirmek zor valla:) Ne yapsam, onlar için yaptığımı zannediyorlar , Allah Allah…

Artık ara sıra sırtüstü yatarken yüzüstü dönebiliyorum bu hareket annemin ve babamın çok hoşuna gidiyor ama her zaman yapamıyorum işte sonrada sinirlenip hemen ağlamaya başlıyorum.. Bu aralar geceleri de yeterince uyuyamıyorum tabi ben uyuyamayınca da sıkılıp hemen annemleri uyandırıyorum oysa ben gece bile olsa ilgi , sevgi , oyun istiyorum onlar beşiğimi sallayıp zorla uyutuyorlar beni . Ama hiç gündüzleri yaptığı gibi beni eğlendirmeye, benimle oynamaya yanaşmıyorlar .Oyun için uygun bir saat değil sanırım bu saatler, en iyisi geceleri uyuyup gündüzleri uyanmak. Bu dönemde günde yaklaşık 15 saat uykuya ihtiyaç duyuyorum.

Başımı çok uzun süredir tutabiliyorum neler çekmişim ya ne zormuş kafayı tutamamak:) Yüzüstü yatarken ellerimin üzerinde yükselip dizlerimi bükmeyi bile beceriyorum. Desteklendiğim zaman çok uzun süre oturabiliyorum özellikle babam bilgisayarının başındayken kucağında oturmaya bayılıyorum annemse bu arada pc’ye çok dikkatli baktığım için dalga geçip duruyor benimle sanki anlıyor gibi bakıyor diyor , allahım yarabbim yaa anlamadığımı da nerden çıkarıyor. Etrafımda bulduğum objelere uzanıp kavradıktan sonra yaptığım ilk iş onları ağzıma götürmek oluyor. Ama annem her seferinde koşup beni engelliyor nedense. Birde sanırım artık dişlerim çıkacak kaşınıp duruyorlar yaa ahh şu annemle babamın parmaklarını yakaladığımda değmeyin keyfime ısırıp duruyorum damaklarımla bu şekilde rahatlıyorum. Engel olamadığım bir şekilde salyalarım akıyor bu aralar öyle böyle değil kıyafetlerimi bile ıslatıyor annem ne güzel cici bici giydiriyor beni ama ben her seferinde kirletecek bir şeyler yapıyorum cicilerimi. Canım annecim her haftasonu 2 makine elbiselerimi yıkıyor ve saatlerce onları ütülüyor nasıl üzülüyorum haline ama ne yapayım olacak o kadar benim kadar tatlı bir bebeğe sahip olmanında bir bedeli olmalı ama di mi:)

Artık normal bir yetişkin gibi uzağı yakını görebiliyorum hatta babam uzaktan gülümsese bile hemen ona karşılık veriyorum. Bütün renkleri ayırdedebiliyorum. Önceden birbirine yakın tonları ayırdedemezdim oysa. Meğer dünya ne kadar renkliymiş! Parlak ve canlı renkler ne kadar da ilginç! Az öncede belirttiğim gibi dış dünyama ve etrafımda gördüklerime ilgim arttıkça yemek saatlerimde beni beslemek annem ve babam için daha zor hale geliyor.Etrafta ilgimi çeken bunca yeni şey varken dikkatimi yemeğime vermekte zorlanıyorum tabi. Ama annem ve babam çok kurnaz sonunda bir çözüm buldular ben uyuyunca besliyorlar beni , aç uyuyorum ama tok kalkıyorum çok ilginç??? Doğrusu bu durum benimde işime geliyor bu şekilde annem ve babam oyun zamanımdan çalamıyor.

Bu aralar beni her sevene gülümsüyorum annemde beni güleryüzlü kızım benim yüzünden gülücük hiç eksik olmasın diye sevip duruyor. Ne yapayım annemle babam hasta olurum diye beni pek dışarı çıkarmıyorlar ki iki insan görünce sevindirik oluveriyorum. Annemde çok gülen bir tip şansıma hatta beni sevenler bazen anası gibi diyorlar nasıl hoşuma gidiyor , mutlaka anneminde hoşuna gidiyordur. Birde beni gören hep yorum yapıyor anneme mi benziyorum babama mı benziyorum hala karar veremedi bu büyükler çok kararsızlar çok…

İki heceli sesler çıkarabiliyorum artık. Annem ve babam ben onlarla konuşmaya çalıştıkça mutlu olduklarını belli ediyorlar ve benim yüz hareketlerimi ve çıkardığım sesleri taklit ediyorlar. Sanırım iyi ve önemli birşey bu yaptığım, iletişim kurma çalışmalarıma devam edebilirim! Akşamları annemin kucağında danslar etmeye bayılıyorum birde annem bazen ağzını kulağımın dibine kadar getirip şarkılar söylemiyor mu o an hiç bitmesin istiyorum tabi hemen mutluluğumu çığlıklar atarak gösteriyorum. Müzik dinlemeyi de çok seviyorum şunu fark ettim müzik dinlemek beni gerçekten sakinleştiriyor.

Hala anne sütü almaya devam ediyorum annem tutturmuş illa ki ilk 6 ay anne sütü diye bıktım artık , ben yeni tadlar tanımak istiyorum ama böylesi daha sağlıklıymış öyle söylüyorlar bu şekilde ilerde daha sağlıklı bir birey olacakmışım. İlk dört ay boyunca annem beni kendi sütüyle besledi. Bu dönemde yutma refleksim zayıf olduğu için kaşıkla verilenleri yeterince yutamayabilirmişim, ağızdan geri çıkarmaya eğilimliymişim. Böbreklerim henüz yeterince gelişmemiş olduğu için protein ve elektrolitlerin yükünü atamazmışım ve sindirim sistemimde de yabancı proteinlere karşı koruyucu mekanizma tam gelişmemiş Bu nedenle bu dönemde benim için en ideal gıda, içinde bu enzimleri içeren, protein ve elektrolit içeriği düşük olan anne sütü imiş.

Banyo yapmayı çok seviyorum aslında ama ahh o annem yok mu hep banyo sefamı mahvediyor. Her şey süper giderken başını da iyice durulamamız lazım yoksa konak olur deyip -herhalde kötü bir şey bu konak- başımdan aşağı suyu boca ediveriyor tabi bende altta kalır mıyım basıyorum yaygarayı yazık babam benim avutmak için türlü türlü şaklabanlıklar yapıyor eli ayağına dolaşıyor. Her banyo sonrası ise değmeyin keyfime.Annem beni kuruluyor , kremler sürüyor bir de üstüne masajlar yapıyor beni kendimden geçirmesini ii biliyor. Babam oo şundaki keyfe bak yaa deyip duruyor kıskanıyormuş beni çünkü annem masaj yapmıyormuş:))

Şimdilik benden bu kadar yine aklıma geldikçe yazarım…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder