Hamilelik süreci

Herşey 27 Aralık günü başlamıştı. Geciken regl’im yüzünden çok fazla ümitlenmemekle birlikte birkaç gündür aklımda soru işaretleri oluşmaya başlamıştı. Acaba mı diyordum , bunu babanla paylaştığımda ise o da yoktur boşu boşuna hayaller kurmayalım diyordu. Ve artık tüm bu belirsizliğe son vermenin vakti geldi diyerek evde gebelik testi yaptım. Sonuç ise ne olumlu ne olumsuzdu. Varlığını gösterecek olan kırmızı çizgi tam belirgin değildi. Şimdi sen var mıydın yoksa yok mu? Apar topar evden çıkıp tanıdık bir eczaneye gittik , ben arabada bekledim. Baban sormaya gitti ve eczanenin kapısından çıkar çıkmaz evet anlamıştım sen ailemize neşe ve mutluluk getirmek için çoktan yola çıkmıştın. Babanın mutluluğu yüzünden okunuyordu :) Çünkü senin gelmeni benden bile çok isteyip beklemişti.
Aslında bu durum beklenen bir şey olmasına rağmen ben birkaç gün alışamadım bu fikre., hamile miydim ben şimdi ? İlk aklıma gelen tostoparlak bir şey olacağımdı. Kolay değildi vücudumun içinde varolma savaşı veren bir canlı vardı ve fiziksel bakımdan bunun sonuçları neler olacaktı? Tüm bunlar beni içten içe korkutsa da aslında seni bende çok istiyordum. Çünkü sen büyük aşkımızın meyvesiydin, ikimizden bir parçaydın. Hayatımıza neşe , mutluluk getirmek için yola çıkmıştın bile çoktan…
29 Aralık sabahı soluğu hastanede aldık evet sen vardın, içimdeydin ama iyice emin olmak istedik. Emin de olduk canım benim. Herşey kesindi artık ailelerimize bu durumu anlatabilirdik. Varlığını öğrendiğinde onlarda çok mutlu oldular ve hatta babaannen ve deden gözyaşlarını tutamadılar… O günden beri şimdilik herşey olması gerektiği gibi gidiyor bu süreçte yanımda olup bana destek olan anneme teşekkürü bir borç bilirim. İyi ki varsın iyi ki yanımdasın annecim.
5 Ocak sabahı kendini iyiden iyiye belli etmeye başlamıştın canım bebeğim. Bulantılarım her geçen gün artıyordu ve bir an önce geçmesini dört gözle bekliyordum.
Hamilelik çok zorlu bir süreçmiş özellikle ilk zamanlarda. Bulantı şikayetimin yanısıra çoğu zaman tutan başağrısı, halsizlik,iştahsızlık ve aşırı uyku isteği. Daha yolun çok başındaydım 9 ay bu şekilde nasıl geçerdi aklım almıyordu. Her gün bu şekilde işe gelmek ızdırap olmuştu. İş çıkışı yemeğimi yiyor , sonra içimde ne varsa aynen geri çıkarıyor saat 20:00’de uyumak için yatağa giriyordum ve artık tekrar ömür boyu bir daha enerjimin geri gelmeyeceğine inanıyordum…Çok ağladım en başlarda seni besleyemeyeceğim diye çok korktum. Yaşadığım mide ve karın ağrıları kimi geceler beni uykumdan bile uyandırabiliyordu. Ama tüm bu sıkıntılara rağmen sen içimdeydin yaaa herşeye değerdi… Nasıl olsa birgün bu sıkıntılar bitecek allah seni bize inşallah sağlıklı bir şekilde bağışlayacaktı.
10 Ocak 2009 günü seni , mercimeğimizi görmek için saat 14:30’da doktorun muayehanesindeydik, ne heyecanlı bir gündü…. Evet ordaydın işte seni görebiliyorduk ama daha minicik bir fasulyeydin…Sen gelişip büyüyüp hayatımızın anlamı mı olacaktın? O minimannacık kalbin pıt pıt çarpıyordu , içimde iki kalp birden çarpıyordu artık bu allahın mucizesinden başka ne olabilrdi ki seni veren rabbime binlerce kez şükürler olsun… Doktor resmini çekip verdi bize tabi bizde uzun bir süre o resimden sevdik seni minik fasulyemiz bizim diye diye. Düşünüyorumda senin çok şanslı bir bebek olacağın taa başndan belliydi yıllardır içlerindeki aşkı birgünden birgüne öldürmemiş hep dipdiri tutmuş iki kişinin gözbebeği olacaktın , fazlasıyla sevgiye boğulacağın bir ortamda büyüyecektin… Tabi aynı zamanda bizde çok şanslıydık sen bize bu hayatın ikimize birden bahşettiği en güzel armağandın. Seni ikimizde çok seviyoruz canım kızım diyeceğim ama be bu satırları yazarken daha cinsiyetini bile bilmiyorduk.

27W+4D YANİ 27 HAFTA 4 GÜNLÜK HAMİLEYKEN


08.06.2009
Canım kızım benim…
Evet cinsiyetini resmen öğrenmiş bulunmaktayız , hep bir kızım olmasını dilesemde aslında farketmezdi önemli olan sağlıklı olmandı… Sana yazmayalı uzun bir zaman oldu bu zaman diliminde seninle ilgili yapılması gereken kimi testlerimizi ( ikili-üçlü test) yaptırdık. Çok uzun süredir hareketlerini hissedebiliyorum ve bundan daha heyecan verici tek birşeyin daha olduğuna inanmıyorum. Hareketlerin dışardan bile belli oluyor. Hep şey derler bebek ilk hareket ettiğinde kime bakarsan bebek ona benzer. Hakikaten çok komik ama ben senin ilk hareketini hissettiğimde Barack Obama’ya bakıyordum Tabi ne benim genlerimde ne babanın genlerinde siyahilik bulunamayacğı için ve ona benzemen tıbben mümkün olmadığı için içimden hep onun kadar başarılı olmanı istedim , başarı yönünden ona benzemeni istedim.
Şimdilik herşey yolunda yaptırdığım şeker testi (50gramlık glükoz yüklemesi) en başta biraz canımı sıksa da bu testin daha kapsamlısında (100 gramlık glükoz yüklemesi) çok şükür bir şey çıkmadı. Aslında sonuçlar kötü çıksaydı da yapmam gereken tek şey yediklerime biraz dikkat etmem gerektiği idi. Ve benimde senin için yapamayacağım hiçbir şey olmadığına göre çok büyük bir problem değildi bu bizim için… Rabbim senden yana daha büyük dertler yaşatmasın ömür boyu… Dün gece hareketlerini babanla birlikte ilk kez bu kadar şiddetli hissettik. Kıpır kıpırdın içimde, taa o zamanlardan belliydi yani çok hareketli bir bebek olacağın…

30W+1D YANİ 30 HAFTA 1 GÜNLÜK HAMİLEYKEN

İşte böyle canım kızım ilk başlarda yaşadığım fiziksel rahatsızlıkları saymazsak - ki hepsi 16. haftadan sonra kendiliğinden yokoldu – çok güzel bir 9 ay geçirdim. Her sabah hiç uyanmadığım kadar mutlu kalktım yatağımdan. Tabi tüm bu süreçte baban en büyük destekçimdi onun sayesinde herşey bu kadar güzeldi. Allah eşi yanında olmayan tüm hamilelere güç versin.
Tüm hamileliğim boyunca toplam 9 kilo aldım. Ve çoğu hamilenin sonlara doğru yaşadığı pek çok şikayeti ( ayaklarda ödem , ellerde şişlik , mide yanması , ağırlık hissi vb… ) ben hiç yaşamadım… Mutluluğuyla, sıkıntısıyla 9 ayı atlattık birlikte. Bana sımsıkı tutunup beni hiç bırakmadığın için sana binlerce kez teşekkür ederim minik meleğim DEFNE SU’YUM…

DOĞUMA TAM 1 AY 1 GÜN VARKEN....